Vind je braindad.nl leuk, deel dit stukje dan in jouw sociale media!

Zeldzaam eigenwijs

Vandaag is het zeldzame ziektedag (29 februari) en met een heel arsenaal aan zeldzame aandoeningen zoals het antifosfolipidensyndroom (APS), Systemische lupus Erythmatoses (SLE) en type A dissectie in mijn lijf is het überhaupt nog een wonder dat ik enige kwaliteit van leven weet te vinden. Daarom dacht ik dat ik toch iets van mij moest laten horen vandaag. Om het niet te persoonlijk te maken dus een lekker algemeen stokpaardje van stal gehaald.

Zeldzame ziekte

Strikt gezien is het coronavirus (COVID-19) met nog maar een paar meldingen in Nederland een aandoening die zelfs luistert naar de naam extreem zeldzame ziekte en toch heeft iedereen er al van gehoord.

Het is überhaupt lastig om in deze moderne tijd een aandoening te vinden waarover weinig te vinden is. Vaker is het de moeilijkheid om over een aandoening iets betrouwbaars te vinden, of een dokter die iets aan onze kwalen kan of wil doen aangezien we tegenwoordig zelf ook zeldzaam eigenwijs zijn wat behandeling betreft.

We zijn ook een beetje aan het verleren hoe we naar de dokter moeten. Niet alleen de wachtkamer van de huisarts is een prima broedplaats voor bacteriën, ook een afspraak bij de dokter zelf krijgen is een hele kunst.

Weet u nog een huisartsenpraktijk waar ze een avondspreekuur hanteren? De moderne huisarts lijkt zich te verstoppen in een kantoorurenkliniek met een waarnemingsfunctie door de assistent waar je je ziel bloot moet leggen voordat je de afspraak daadwerkelijk te pakken hebt.

De huisarts in kwestie niet trouwens… is het u wel eens opgevallen dat ieder consult begint met een uitgestoken hand, handen schudden en de beweging naar de plaats waar u mag gaan zitten. Niets aan de hand dus, tenzij het aan de hand is….

Een vreemd protocol wat ze er in de artsenopleiding maar moeizaam uitkrijgen. Ik heb in mijn carrière als professioneel patiënt slechts één ziekenhuis meegemaakt waar het " geen handen schudden protocol "goed ingeburgerd was.

Met de komst van het uiterst zeldzame coronavirus zie je plotsklaps een kentering in deze gewoonte. Ineens was het nieuws gevuld met mensen en bedrijven die een nieuwe gewoonte om armen.

29 februari is als zeldzaamheid in het leven geroepen om de tijd in het universum gelijk te zetten aan die van de mensheid, we kunnen de klok niet terugdraaien maar als we nu echt iets zien waarvan we denken dat het niet de allerbeste gewoonte is, kunnen we kennelijk toch veranderen.

Uiteindelijk leiden wij allemaal aan een dodelijke ziekte, die we het leven noemen. In mijn wereld is het een zeldzaamheid als ik een gezond persoon tegen kom al geef ik de moed nog niet op. Wat dat betreft vertonen we een grappige ironie in onze kringloopeconomie. We lijken wel gemaakt van Chinese meuk!

Op dat kleine percentage mensen met een zeldzame aandoening na zien we er allemaal geweldig uit, maar het merendeel valt na verloop van tijd toch uit elkaar. Ik ken tenminste bijna geen mensen die niet af en toe gekweld worden door vage pijnen, waan gedachten of ander ongemak.

Ik heb nog maar een ding waar ik echt aan lijdt, de waanzin van het coronavirus. Volgens mij is de naam namelijk het meest besmettelijk!

0
0
0
s2smodern

Koning wintersport

Als schrijver van verhalen met een twist, kijk ik natuurlijk met belangstelling naar de ontwikkelingen rondom het Coronavirus. Opvallend blijf ik vinden dat het aantal slachtoffers nog steeds op de handen van een Tsjernobyl mutant geteld kunnen worden, mits afgewogen tegen het normale sterftecijfer van een land.

De Chinezen verbergen hun Oeigoren bijna net zo goed als het griepvirus dat wel stiekem van naam gemuteerd is. Waar we vroeger nog nooit van de Oeigoor gehoord hadden, duiken ze nu toch ineens overal op…

En waar we begonnen met het vrolijke Mexicaanse klinkende Coronavirus spreken wij ondertussen van het serieus zakelijke COVID-19. De complotdenker in mij zegt dat dat te maken heeft met big Pharma en verkoopcijfers, maar de fact-checker leert echter dat er criteria bestaan voor de naam van een nieuwe ziekte en zeg nou zelf, met de meest recente uitbraak in Italië heb ik in ieder geval vanavond pizza van het menu geschrapt.

Dat gaat me de eetlust aardig opbreken, ik deed al geen Chinees meer en ook over de traditionele kaasfondue uit de Alpen begin ik vraagtekens te zetten.

Aan de binnenkant van mijn ogen kijk ik hoe de wereld eruit ziet als er in mijn omgeving plotsklaps een potentieel Pandemietje opduikt. Ik zie beelden van afgezette Noordzee kanaaltunnels waardoor plotsklaps bijna een hele provincie van de bewoonde wereld wordt afgesneden of op iets kleiner niveau: de dranghekken rondom de ingang van de supermarkt.

Want als er iets is om te vrezen, dan is het de vrees zelf. Ik heb ondertussen geen betrouwbare of recente filmbeelden meer gezien uit Wuhan, maar ik vermoed dat ze oftewel ten onder gegaan zijn aan hun griepvirus, aan elkaar of aan de overheid die alles wil verhullen.

We zouden het Stef Blok kunnen vragen, als "designated survivor "*aangewezen overlever, probeert hij er alles aan te doen om een beetje immuun te raken voor het virus. Zelfs op bezoek bij de Iraanse onderminister van gezondheid Iraj Harichi die daarna  op RTL Nieuws meldt dat hij besmet is met het virus.

Met een beetje geluk steekt hij heel het Haagse aan, zodat ik als schrijver met een twist in mijn volgende boek kan fantaseren over een land zonder leiding. Hoewel daar de meningen ook wel over zullen verschillen. Menigeen zal vinden dat dat nu ook al het geval is, maar ondertussen doen we het mooi wel allemaal met elkaar.

En hoe zit dat als het echt allemaal aangestoken is? Halen we dan Willem-Alexander terug van wintersport om eens echt te regeren?

En daar ligt de moraal van vandaag, we moeten het samen doen om de soort in stand te houden, maar niet te dichtbij, dan besmetten we elkaar…

Ik vrees dat we gedoemd zijn!

0
0
0
s2smodern

Sociale hygiëne

Misschien ben ik wel echt een ouwe lul aan het worden, maar het volgende moet mij toch even van het hart. Met de komst van de sociale media kwam ook de "zolderkamer terrorist ", die zijn of haar fijne mening aan je opdrong. Vaak niet gehinderd door kennis of empathisch vermogen.

Reeds meerdere keren is het mij overkomen dat ik een stuk met bijbehorende reacties liet lezen door iemand anders, met de vraag of ik nou gek geworden was of de rest. Mijn innemend leesvermogen reageerde vaak met: als je het echt wilt kun je het inderdaad negatief interpreteren.

Gisteren gebeurden het me weer, ergens in een besloten groep op Facebook… Wat ik op zich al een tegenstrijdigheid op zich vind… ontspon een discussie over uitkeringsinstanties en bijverdienen. De wereld was te klein want het vertrouwen in de beslotenheid van de groep was groots geschaad.

Het moment waarop ik mij afvraag hoe er gereageerd zou worden op het moment dat ik echte strafbare feiten zou plegen in een besloten groep. Denk aan kinderporno, wapenhandel, medicijnen of drugs verkopen. Zou men het dan ook niet erg vinden om mij toch aan te geven?

Noem mij ouderwets, maar ik betaal graag belasting. Hoe meer belasting hoe meer ik verdien en kan bijdragen aan onze mooie maatschappij. Onze opsporingsinstanties mogen mij controleren, omdat ik zeker weet dat ik niks te verbergen heb. Met cameratoezicht denk ik dat ik niet veel vreemder ben dan de gemiddelde mens dus film mij gerust, maar vergroot mij niet uit!

Natuurlijk heb ik ook geschiedenis gehad, dus geleerd dat een regime in 10 jaar tijd behoorlijk kan veranderen. 10 jaar geleden bestond de zolderkamerterrorist nog niet, maar hadden we allemaal gezond verstand om een situatie en de reactie daarop op de juiste waarde te schatten!

-Braindad/Sander-

0
0
0
s2smodern

Akoord met Cookies of kies uw smaak